مردی از دیار فراموش شدگان

شبی زیبا و نورانی

شب شب ها

شب دیدار من با تو ... شب خاموشی بدها ... شب بیداری دل ها

شبی که ماه هم خندید و ما هم با ماه خندیدیم.ستاره ها همه ما را نگاه کردند.

و تو گفتی: شبی زیباست

و من گفتم: بلی زیباست

وتو گفتی: ببین دلهای ما در آسمان پیداست

و من گفتم: بلی پیداست

و تو گفتی: خدا از من و تو راضیست؟

و من گفتم: بلی راضیست

و تو گفتی: شقایق های دلهامان چه زیبا و اهورائیست

و من گفتم: که دل های تمام عاشقان این قدر رویائیست

و تو گفتی: به جان من بگو این شب برای تو به چه اندازه رویائی و نورانیست؟

و من آهی کشیدم ... فکر کردم ...

و بعد از آن نگاهت کردم و گفتم: که این شب در دل من مثل نیلوفر زده ریشه و تو

چون قطره ی شبنم گل نیلوفر قلب مرا هر شب

برایم مثل شب های دگر جاوید می سازد......