تبليغاتX
مردی از دیار فراموش شدگان - خداوندا

مردی از دیار فراموش شدگان

چنان بیگانه با خویشم که حتی سایه ام دیگر نمی آید به دنبالم.

خداوندا

خداوندا زیباست آغازی که با سرودن نام تو پیوند خورد و عشق را با روبیدنی دوباره , امید را با تراوتی جاودانه و آفتاب را با باریدن مهربانی فرا خواند و مرا به نگارش مهرآئین تو دعوت نماید تا بار دیگر ترانه ی نگاهت را به تپش قلم خویش بنوازم.

     

                                       بنده ی حقیرت          خسرو

+ نوشته شده در  جمعه هشتم اردیبهشت 1385ساعت 11:52  توسط تنهای تنها  |