تبليغاتX
مردی از دیار فراموش شدگان -

مردی از دیار فراموش شدگان

چنان بیگانه با خویشم که حتی سایه ام دیگر نمی آید به دنبالم.

 آری...گاهی اوقات عاشق می شویم

 و طوری عشق می ورزیم که گویا معشوق پاره ای از تنمان شده

 و هر لحظه او را به خود نزدیک تر می بینیم.

 به طوری که همه ی آینده ی خود را در وجود او خلاصه کرده

 و حتی   گاهی اوقات دلمان آنقدر برایش تنگ می شود

که می خواهیم او را از  رویاهایمان بیرون کشیده

 و در دنیای واقعی در آغوش گرفته و به اندازه ی تمام عمر

                                    گریه کنیم ...

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم فروردین 1385ساعت 20:41  توسط تنهای تنها  |