آری...گاهی اوقات عاشق می شویم
و طوری عشق می ورزیم که گویا معشوق پاره ای از تنمان شده
و هر لحظه او را به خود نزدیک تر می بینیم.
به طوری که همه ی آینده ی خود را در وجود او خلاصه کرده
و حتی گاهی اوقات دلمان آنقدر برایش تنگ می شود
که می خواهیم او را از رویاهایمان بیرون کشیده
و در دنیای واقعی در آغوش گرفته و به اندازه ی تمام عمر
گریه کنیم ...

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و نهم فروردین 1385ساعت 20:41  توسط تنهای تنها
|