مردی از دیار فراموش شدگان

کیست کز گمشده ی من برساند خبری

بودیم و کسی پاس نمی داشت که هستیم

باشد که نباشیم بدانند که بودیم...

وقتي که خنديديم گفتن ديونه است.

وقتي که جدي بوديم گفتن مغروره.

وقتي که شوخي کرديم گفتن سنگين باش.

وقتي که حرف زديم گفتن پر حرفه.

وقتي که ساکت شديم گفتن عاشقه.

حالا ام که عاشقيم مي گن گناهه ...

تو اگر می دانستی

که چه زخمی دارد

که چه دردی دارد

خنجر از دست عزیزان خوردن

از من خسته نمی پرسیدی

                                     آه ای مرد چرا تنهایی.....